MENU
Interview
Een paar Merci-chocolaatjes, kort briefje erbij: “Bedankt voor je goede hulp.” Dat stuurde Wiena Ooms-Verbree (68) naar het Serviceteam van Meevynd, nadat die haar hardnekkige inlogprobleem hadden opgelost. “Is weer eens wat anders dan alleen maar gezeur van sommige zusters die goed zijn in hun werk maar wat minder handig in de digitale wereld,” lacht ze.
Buurtzorg verslaat bakker via buurvrouw
Die lach vertelt een verhaal. Over hoe leuk het is om in de zorg actief te zijn. Ook na de nodige omzwervingen en het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. Wiena: “Ik werkte jaren in de zorg, totdat mijn vader een hersenbloeding kreeg en in het verpleeghuis werd opgenomen. Mijn moeder was opeens alleen. Toen heb ik ervoor gekozen om er meer voor hen te zijn. De combinatie van zorgen voor mijn ouders en zorg als werk werd te zwaar.”
Wiena verruilde een job aan het bed voor een rol achter de toonbank. “Ik heb ongeveer tien jaar bij de plaatselijke bakker gewerkt. Tot Buurtzorg mijn pad kruiste. Mijn tante en tevens achterbuurvrouw had hulp nodig, en de Buurtzorg-collega’s die daar kwamen en van mijn achtergrond wisten, waren zo enthousiast dat ik mijn oude beroep weer heb opgepakt. Te beginnen met het opnieuw aanvragen van de BIG-registratie.” En toen was Wiena weer verpleegkundige. Dat is ze nog steeds, hoewel ze eigenlijk al met pensioen had gemogen. “Ik heb het aantal uren wat afgebouwd - ik werk nu zestien uur per week - maar vind mijn werk veel te leuk om ‘zomaar ineens te stoppen’. Bovendien krijg ik er energie van.”
Nul managers, één team
Wat haar bij Buurtzorg vasthoudt, is de platte organisatie. “We hebben geen managers. Met ons team van elf bepalen we zelf wie er komt werken, hoe de planning loopt en wie wanneer bereikbaar is.” Zo’n zelfsturend team vraagt om een digitale werkplek die net zo vanzelfsprekend meedraait als een collega. Dat is waar Meevynd voor Wiena in beeld komt, al merkt ze daar zelf nauwelijks iets van. “Je merkt vaak niet eens dat er een organisatie achter zit. Als alles werkt, werkt het.” Wiena werkt haar planning, de zorgplannen en urenregistratie op een Chromebook uit. Liefst ‘gewoon’ bij de mensen thuis. “Veel van mijn jongere collega’s doen dat allemaal op een telefoonscherm, maar ik vind de laptop er beter geschikt voor.”
Service, geserveerd met chocolaatjes
De enige momenten waarop Meevynd zichtbaar wordt, zijn de momenten waarop het even tegenzit. “Dat had ik laatst dus. Mijn Chromebook had kuren bij het inloggen: verificatiecodes die niet werkten, een wachtwoord dat niet aankwam. Dus belde ik het Serviceteam. Zij hadden alle tijd voor me. Je kunt ze echt met de gekste dingen bellen. Ik had een keer mijn tijd verkeerd ingesteld, waardoor ik me niet kon registreren. Toen hebben ze live meegekeken en het hersteld. Ik ervaar de Meevynd ondersteuning als super vriendelijk.” Zo vriendelijk zelfs, dat Wiena besloot iets terug te doen. Ze stuurde het Serviceteam een paar merci-chocolaatjes, met een briefje erbij: “Bedankt voor je goede hulp.”
Echt?
En dus fietst Wiena nog steeds vrolijk en energiek door ‘haar’ wijk in Schoonhoven. Als ze tenminste geen rondleidingen verzorgt in het plaatselijke museum. Of weer eens een dagje op de kleinkinderen past. Hoelang ze het werk nog wil volhouden? “Nog één jaar”, zegt ze. “Dan stop ik écht.” Maar ja, dat zei ze vorig jaar ook al…